ใครว่าลูกชายอ้อนไม่เป็น

ตั้งแต่เล็กจนถึงวันนี้ โชกุนอายุ 2.6 ขวบ เกือบๆจะ 2.7 ขวบเต็มที

จากที่เคยพูดอ้อแอ้ ไม่เป็นภาษา ตอนนี้โชกุนสื่อสารได้ดีพอสมควร แม้ว่าบางคำต้องอาศัย verb to เดา บ่อยๆ

บางคำก็มาจากภาษาไหน ไม่มีใครรู้จนถึงทุกวันนี้

เช่น

มิ๊ว  = รถโตโยต้า

บั๊ง = รถฮอนด้า

เห็ด ไท้ ปี่ = โคมไฟกลมๆ หรือ ลูกบอลลูนกลมๆ บนท้องฟ้า

แม่กับป๊ะป๋า เดาว่าคงมาจากการที่โชกุนดูโทรทัศน์ หรือโฆษณา ต่างๆ แล้วจำคำแต่พูดไม่ชัดมาประยุกต์อีกที 555

----------------------

พอพูดรู้เรื่อง โชกุนก็มีคำพูดต่างๆ มากมาย

แต่ที่แม่ประทับใจก็จะเป็นเรื่องที่โชกุนรู้จักอ้อน ประจบใครต่อใคร โดยเฉพาะกับแม่นี่แหละ อิอิ

บางครั้งก็พูดเอาใจแม่ ให้แม่หลงตัวเองเข้าไป บอก "แม่สวย"

แต่ต้องถามนำก่อนนะว่า แม่สวยมั้ย โชกุนก็จะตอบว่าสวย

ขืนบอกไม่สวยสิ แม่ต้องงอนแน่ๆ อิอิ

-------------------------

เวลาเข้านอน แม่จะเป็นคนพาโชกุนเข้านอนทุกครั้ง ถ้าไม่ติดธุระจำเป็นอะไรจริงๆ

ทุกวันนี้ก่อนนอน แม่จะถามโชกุนว่า "โชกุนรักคุณแม่มั้ยครับ"

โชกุนก็จะตอบว่า "ร๊ากกกก"

พอหลายวันเข้า บางครั้งแม่ไม่ได้ถามโชกุน โชกุนก็จะถามแม่เอง "คุณแม่รักโชกุนมั้ย"

แม่รีบตอบว่า "รักคร้าบ"

โชกุนก็จะยิ้มแฉ่ง แล้วจับมือแม่มากอดไว้แน่น

เป็นความรู้สึกที่บอกไม่ถูกเลย มันคนละแบบกับกอดป๊ะป๋าอ่ะ 555

-------------------------

บางครั้งโชกุนเล่นแรง เล่นตีแม่เจ็บๆ แล้วแม่ก็จะแกล้งร้องไห้

โชกุนยืนนิ่งดูสักพัก ถ้าเห็นแม่ยัง (แกล้ง) ร้องอยู่ก็จะเดินมาใกล้ๆ แล้วบอกว่า

"ขอโทษ โชกุนจะไม่ตีอีกแล้วคร้บ" 

"คุณแม่เช็ดน้ำตาซะ" แล้วก็เอามือเล็กๆมาป้ายน้ำตา(ที่แทบจะไม่มี) ของแม่

บางทีก็พยายามจะเช็ดน้ำตา โดยเอานิ้วจิ้มกดมาที่ตาแม่ จนน้ำตาจะไหลจริงๆเลยอ่ะ 555

แต่ไม่เท่าไรก็มีเผลอตีแรงๆ อีก .... เฮ้อ

--------------------

เมื่อวันก่อน คุณตาเล่าว่า ตอนรับโชกุนกลับจากเนอส แล้วผ่านสนามเด็กเล่นของร.ร.คุณยาย

ปกติโชกุนจะบอกว่า "สนามเด็กเล่นของโชกุน"

ถ้ามีใครบอกว่า ไม่ใช่สนามเด็กเล่นของโชกุน โชกุนจะโมโหทันที แล้วเถียงกลับ

ครั้งนี้คุณตารีบชิงพูดขึ้นมาก่อนว่า "สนามเด็กเล่นของคุณตา"

โชกุนโมโหทันที แล้วพูดว่า "ไม่ใช่ สนามเด็กเล่นของโชกุนต่างหาก"

พร้อมกับเอามือตีคุณตา ขณะที่คุณตาขับรถอยู่

คุณตาแกล้งร้องไห้ดังๆ ทำให้โชกุนเริ่มอ่อนลง

แต่ก็ยังไม่ยอมแพ้ และไม่ยอมขอโทษ

คุณตาแกล้งร้องไห้อีกพักนึง โชกุนก็เอื้อมมือมากอดคุณตา

แล้วบอกว่า "โอ๋ คุณตา สนามเด็กเล่นของคุณตานะ"

"ไม่ร้องนะ เช็ดน้ำตาซะ" พร้อมกับเอามือมาเช็ดน้ำตาให้คุณตา (แบบที่ทำกับแม่)

คุณตา เล่าว่าปลื้มใจที่เห็นหลานรู้จักปลอบใจ และเอาใจ

---------------

ทุกวันนี้ โชกุนจะมีคำพูดแปลกๆ ใหม่ๆ มาเสมอ

ทั้งร้องเพลง เล่าเรื่องการ์ตูนที่ชอบ พูดเอาใจ และเอาตัวรอด

บ้านเรามีความสุขที่มีโชกุนอยู่ด้วยทุกวัน

เดี๋ยวนี้ถ้าเรา พ่อ แม่ ลูก ไปไหนไกลๆบ้าน

จะต้องคอยรับโทร. จากคุณตา คุณยาย และคุณย่า

แต่ไม่ใช่ว่าอยากจะคุยกับลูกตัวเองนะ อยากคุยกะหลานต่างหาก 555

แม่อยากบอกว่า ทุกๆ วันที่มีโชกุน เป็นวันที่มีค่าที่สุดของพวกเราทุกคนจริงๆ

รักโชกุนมากๆ เลยนะครับ

ปล.  ไดฯ นี้ไม่มีรูปภาพเลย ตั้งแต่ปีใหม่มาไม่ค่อยได้ถ่ายรูปโชกุนเท่าไร  ไว้ถ่ายรูปแล้วจะมาอัพใหม่ละกันนะคะ