**เมืองทอง & ไบเทค**

10 ธ.ค. 50 (วันรัฐธรรมนูญ)

วันนี้เรามีโปรแกรมเที่ยวอีกตามเคย

ตอนแรกว่าจะไปงาน Photo Fair ที่ไบเทคฯ กันก่อน

ไปๆมาๆ แม่กับป๊ะป๋า ก็ตกลงใจไปเมืองทองก่อนดีกว่า 

เราแวะไปทำธุระกันก่อน  แล้วก็ออกเดินทางไปงาน Motor Expro

คาดหวังว่าจะเจอพริ๊ตตี้ เอ้ย...รถสวยๆ เต็มที่

เราไปถึง ยังเช้าอยู่เลย เพิ่ง 10.30 น. ที่จอดรถในร่มก็ยังโล่งอยู่มาก

ซื้อบัตรแล้วก็เข้าไปเลย  เดินดูรถ ดูอุปกรณ์แต่งรถแบบผ่านๆ

แต่ละบูท แข่งขันกันมากมาย

แต่แม่ว่าพริ๊ตตี้น้อยไปหน่อยน่ะ ไม่อลังการเท่างาน Motor Show อิอิ

รูปรวมๆ มีแค่นี้เอง

แต่ที่โชคดีของเราคือ ฮอล์ตรงข้ามกันมีงานแสดงนิทรรศการเฉลิมพระเกียรติของในหลวงด้วย

เข้าไปข้างในแล้ว ชอบมากๆ ใช้สื่อเทคโนโลยีอันทันสมัย ถ่ายทอดเรื่องราวต่างๆ ได้อย่างลงตัว

เดินกันจนเพลินเลยล่ะ

ส่วนแสดงนิทรรศการทั้งหมดมี 9 โถง

เราเดินเข้าไม่ครบทุกโถง เพราะบางโถงเป็นการฉายภาพยนต์เป็นรอบๆ

โชกุนชอบส่วนนิทรรศการ ฝนหลวง นี้มากมาย

ยืนดูอยู่เป็นนาน

โถงนี้เป็นโถงสุดท้าย

เจ้าหน้าที่แจกกระดาษรูปหัวใจ ให้เราเขียนข้อความแล้วนำไปแขวนรวมกัน

โถงนี้มีสิ่งที่โชกุนชอบซะด้วยสิ ...ระฆัง... เห็นไม่ได้เลยต้องร้องขอตีระฆัง อิอิ

ทั้งห้องเป็นสีเหลืองทองอร่าม สวยจริงๆเลย

จากนั้นเราก็ไปหาอะไรรองท้องอีก ฝากท้องไว้กะแมคฯ (อีกแล้ว)

โชกุนเข้าแมคฯ แล้วดันร้องบอก จะกิน KFC

หาเรื่องให้แม่กับป๊ะป๋าโดนตรืบซะแล้วเฮ้อ...

แล้วเราก็ขึ้นทางด่วนไปไบเทคฯ เพื่อดูงานกล้อง ตามที่ตั้งใจไว้

โชกุนไม่หลับเลยตลอดวัน แม่ถามว่าง่วงไม๊ โชกุนก็บอกว่าไม่ง่วง

ถึงไบเทคฯ ประมาณ 16.00 น. เค้ากำลังมีโชว์ถ่ายรูปนางแบบเพ้นท์ และจับรางวัลพอดี

แม่ กับป๊ะป๋ายืนลุ้นอยู่แป๊บนึง หวังว่าจะได้กล้องฟรีกลับบ้าน 555

ผลคือ อด เพราะไม่ได้มากับโชค เฮ้อ...

ไปเดินดูงานดีกว่า  ขอบอกว่างานนี้แม่รับเละคนเดียวเลย

ไม่ใช่รับทรัพย์จ้า แต่เป็นรับอุ้มโชกุนคนเดียวเลย

ป๊ะป๋าเดินไปดูกล้อง แล้วโชกุนก็งอแงร้องจะให้พาไปดูแต่รถไฟโทมัส

ที่แต่ละบูทเค้าจัดไว้ให้เซียนกล้องซ้อมเล็ง และถ่ายรูป

แม่ลองใช้มุขเดิม

แม่ : โชกุนครับ เดินเองบ้างนะ คุณแม่เหนื่อยแล้ว

ทุกทีโชกุนจะยอมเดินเอง ไม่ก็บอกว่าให้คุณป๊ะป๋าอุ้ม คุณแม่เหนื่อยแล้ว

คราวนี้โชกุนไม่ยอม จะให้แม่อุ้มพาไปตามหาโทมัสอย่างเดียวเลย

แม่เลยไม่มีเวลาถ่ายรูปบรรยากาศงาน มาให้ดูเลย

ไปงานกล้อง แม่ได้ดูแต่โทมัสกับโชกุน เท่านั้นเอง 555

*****************************

11 ธ.ค. 50

วันนี้เราเดินทางกลับกัน 2 คน แม่ลูก เพราะป๊ะป๋าต้องอยู่ประชุมต่อที่ กทม.

มื้อเช้าเราเลยฝากท้องไว้กับร้านอาหารในสนามบิน

ตอนแรกโชกุนร้อง ไม่ยอมกิน ไม่อยากกินข้าว

พอเห็นแม่สั่งโจ๊ก ป๊ะป๋าสั่งข้าวหน้าเป็ด เริ่มยอมกินบ้าง ค่อยยังชั่วหน่อย

มีเรื่อง ขำๆ ระหว่างทานอาหาร 

โต๊ะข้างๆ มีแม่ลูกคู่หนึ่ง ลูกน่าจะอายุเท่าๆ หรือแก่กว่าโชกุนหน่อย แต่ตัวอ้วนมาก

กำลังถือแก้วเป๊ปซี่ดูดอยู่  โชกุนเห็นก็พูดเสียงดังว่า

"เด็กกินไม่ได้นะ"

แม่ กับป๊ะป๋า มองหน้ากัน ไม่รู้ว่าแม่เด็กเค้าได้ยินรึป่าว

แม่เลยบอกโชกุนว่า ไม่ใช่เป๊ปซี่ลูก เค้าเอาน้ำเปล่าใส่ไว้แทน

โชกุนเลยเงียบ ไม่พูดอะไรต่อ ไม่งั้นคงหันไปว่าเค้าอยู่นั่นแหละ เหอเหอ

อีกเรื่องคือ ระหว่างรอเครื่อง โชกุนอยู่กับแม่ 2 คน ป๊ะป๋ากลับไปแล้ว

มีครอบครัวหนึ่ง พ่อแม่ลูก ลูกอายุได้ 5-6 เดือน กำลังคลานเลย

แม่กำลังพาโชกุนไปตรงหน้าต่างเพื่อดูเครื่องบิน

เด็กคนนั้นก็ร้องกรี๊ด  ตามประสาเด็กเล็ก

โชกุนหนขวับ พร้อมพูดเสียงดังว่า

"ไม่กรี๊ด เสียงดังนะ ...หนวกหู"

ไม่พูดเปล่า แถมยกมือขึ้นมาปิดหูทั้ง 2 ข้างของตัวเองด้วย

แม่น่ะทั้งอาย และเกรงใจเค้า ก็รีบอธิบายโชกุนว่า

น้องยังเล็ก ยังพูดไม่รู้เรื่องเหมือนโชกุน อย่าไปว่าน้องนะลูก

โชกุนก็พยักหน้า แล้วพูดว่า "โอ๋ น้อง ไม่ว่าแล้วน๊ะ"

จะขำดีมั้ยเนี่ย  แต่ตอนนั้นแม่ขำไม่ออกเลย 555

ครั้งนี้ถือเป็นครั้งที่ 2 ที่โชกุนได้ขึ้นเครื่อง

แต่ครั้งแรกโชกุนเพิ่งได้ ขวบเดียวเอง คงจำอะไรไม่ได้

ตอนนี้โชกุนเริ่มรู้เรื่องแล้ว การขึ้นเครื่องบินถือเป็นสิ่งแปลกใหม่ของโชกุนเลย

พอเครื่องขึ้น แม่ก็ชี้ให้โชกุนดู บ้าน เรือในแม่น้ำ ก้อนเมฆ ฯลฯ

แต่โชกุนลูกแม่จะนั่งได้อย่างสงบเสงี่ยมตลอดไฟลท์คงเป็นไปไม่ได้ 555

โชกุนร้องจะเอาเข็มขัดออก บอกว่า "มันรัดพุง"

แม่ก็ยืดออกมาให้ดูว่าเนี่ย ไม่รัดพุงแล้วนะ ยาวออกมาได้ถึงเข่าเลย

โชกุนถียงว่า "มันรัดเข่า"

ลูกช้านนนนน ไปได้ข้างๆ คูๆ

ต้องขู่กันสารพัด จนเครื่องใกล้ลงนั่นแหละ 555

กลับมาถึงบ้าน โชกุนเล่าให้ใครต่อใครฟังได้ฉอดๆ ว่าขึ้นเครื่องบินเห็นอะไรบ้าง

แม่อึ้งไปเหมือนกัน โชกุนเล่าได้หมดเลย ทั้งที่แม่ชี้ให้ดู และที่เราเถียงกันเรื่องเข็มขัด

มานั่งคิดว่า ตอนนี้ลูกเราเริ่มเล่าเรื่อง/เหตุการณ์ต่างๆ ได้ดีพอสมควรแล้วนี่นา

นี่แหละมั้ง  เริ่มต้นจินตนาการของลูกชายตัวน้อยๆ ของแม่

ไว้แม่ กับป๊ะป๋า มีเวลา จะพาโชกุนไปเติมเต็มจินตนาการอีกนะครับ

**************************